Het Ubuntu Contributionisme is een prachtig plan voor een nieuwe sociale structuur waarin iedereen absoluut vrij en gelijk is en waarin we onderling samenwerken aan een gemeenschappelijk doel van overvloed voor iedereen.

In het Ubuntu Contributionisme draait het om menselijkheid. Alle mensen hebben evenveel waarde. Iedereen levert een bijdrage en iedereen deelt mee in de rijkdom. Zo kunnen we samenleven in verbondenheid, terwijl we tegelijkertijd onze eigenheid behouden. Het motto van het Ubuntu Contributionisme is: als het niet goed is voor iedereen, is het helemaal niet goed.

 

Het project van de Urban Farming Guys (UFG) is een mooi voorbeeld van werken in Ubuntu-style. Een totaal verloederde en criminele wijk in Kansas City in de VS is omgetoverd tot een saamhorige, bloeiende en levendige buurt. Groentetuinen, visvijvers, een werkplaats, ‘creative arts’ projecten voor kinderen, een eigen energievoorziening, het is allemaal gerealiseerd. Door gewoon te starten en samen te werken.

Inbrekers, drugsdealers, hangjongeren en straatvechters leggen tuinen aan en helpen huizen opknappen. Koperdieven maken de bedrading, die ze eerder gesloopt hadden weer in orde. Voormalig drugsverslaafden leren kinderen timmeren, schilderen, tuinieren. Iedereen helpt mee. Het project is zo opmerkelijk dat studenten uit New York en andere steden hier naartoe komen om uit te vinden hoe je dat aanpakt.

Een van deze studenten zegt: “Ik heb geleerd dat je geen miljoen dollar nodig hebt en zelfs geen duizend dollar om een verschil te kunnen maken in een buurt”. Een ander: “dit is een van de beste plekken om naartoe te gaan om te leren”.

Drie jaar geleden stelden de initiatiefnemers van de Urban Farming Guys  (UFG) (Stads Landbouw Jongens) zich de vraag: “is het mogelijk?” Ze hadden geen geld, maar ze waren vastberaden en ze hadden een heel heldere visie. Kan een stelletje pioniers naar de binnenstad gaan, naar een van de meest criminele en verloederde wijken van de VS om daar van binnenuit een bloeiende, duurzame gemeenschap op te bouwen?

Kunnen we ons eigen voedsel verbouwen? Kunnen we 1.000 kg vis kweken op een plek niet groter dan een woonkamer? Kunnen we onze eigen energie opwekken? Kunnen we banen creëren binnen de gemeenschap? Kunnen we een verschil maken voor de volgende generatie?

In Lykins Neighborhood in Kansas City wordt 1 op de 11 mensen slachtoffer van een gewelddadige misdaad. Daar staat in elke straat wel een huis dat doorzeefd is met kogelgaten. Het is een plek waar kinderen hun school niet afmaken, maar waar ze ’s nachts op straat zwerven. Waar mensen elkaar de hersens inslaan om maar als eerste bij de afvalcontainer te zijn. Waar huizen verkocht worden voor een dollar omdat niemand meer durft of kan kopen.

In de afgelopen 3 jaar is er een hoop gebeurd in de binnenstad van Kansas City. Daar bloeit nu hoop temidden van de hopeloosheid. Percelen in een stedelijk gebied zijn getransformeerd tot een gemeenschappelijke tuin. Volkomen vervallen huizen worden opgeknapt. Een eigen energievoorziening met zonnepanelen en een regenwaterinstallatie voor de irrigatie van de tuin zijn gerealiseerd.

De straten liggen er weer netjes bij. Daklozen krijgen een dak boven hun hoofd. Een werkplaats is ingericht waar van alles wordt ontworpen en gebouwd. Kinderen krijgen allerlei leuke en nuttige vaardigheden aangeleerd. Enz. enz. Je moet het zien om het te geloven.

En de video uitkijken tot het einde (!), want dan gaan ze dansen tussen de groentebedden. Heel aanstekelijk. Je gaat vanzelf mee swingen :-)