• Ton Sieben
    Moderator
    Aantal posts: 34
    #3275 |

    Een van de hoekstenen van ons hedendaags kapitalisme is de “Trias Politica“. Dit is de door Charles de Montesquieu bedachte scheiding van macht in de wetgevende macht (politiek), de rechtsprekende macht (rechtbanken) en de uitvoerende macht (ambtelijke machines). Deze onderdelen zouden elkaar moeten controleren en strikt gescheiden moeten blijven. Op die manier zou de macht van de overheid niet de burger gaan kunnen onderdrukken. Dit concept is op zichzelf heel waardevol gebleken. Maar, mijn vraag aan een ieder is:

    Hoe verhoudt de Trias Politica zich tot het hedendaags kapitalisme? 

    Mijn bedoeling is om hier in de nabije toekomst een blog over te gaan schrijven. Maar het leek mij interessant, leuk en leerzaam om deze vraag bij onze leden en andere geïnteresseerden neer te leggen. Ik denk dat de vraag die ik stel en de implicaties van de twee concepten redelijk voor zichzelf spreken.

    Ik lees graag wat jullie gedachten zijn.

  • Wim
    Sleutelbeheerder
    Aantal posts: 105
    #3280 |

    Hoe verhoudt de Trias Politica zich tot het hedendaags kapitalisme?

    Interessante vraag! Maar geen makkelijke :p

  • Mia
    Moderator
    Aantal posts: 16
    #3291 |

    Een groot probleem van tegenwoordig is het lobby-circuit en de zgn. draaideur tussen bedrijfsleven en politiek. Een stukje wat ik hierover op mijn website heb staan:

    In Den Haag zijn naar schatting meer dan 1000 lobbyisten actief. Op elk kamerlid zijn er 7 lobbyisten.  Toch is lobbyen volgens Universitair Hoofddocent Internationale Betrekkingen Bastiaan van Apeldoorn nog niet eens de belangrijkste factor in de beleidsbeïnvloeding. De directe politieke macht van bedrijven uit zich vooral in de “personele verwevenheid met de overheid”. 

    Leden van de regering zijn vaak uit de top van het bedrijfsleven afkomstig en keren daar vaak ook weer naar terug. Van Apeldoorn noemt dit de ‘draaideur tussen bedrijfsleven en politiek’. De afstand tussen de staat en het bedrijfsleven wordt zo verkleind, dat wil zeggen dat de “leef en denkwereld (het wereldbeeld) van beleidsmakers voor een belangrijk deel overeenkomt met dat van de top van het bedrijfsleven, hetgeen dus een vloeiend verkeer tussen beide mogelijk maakt.”

     Daarnaast zijn er nog de netwerken: “ontmoetingen op de golfbaan, in de skybox of bij-voorbeeld in het bestuur van Het Concertgebouw”. Door deze cohesie worden de grote bedrijven een politieke actor van betekenis. Deze elite geeft het democratisch proces vorm, meer dan enige andere groep in de samenleving, concludeert Van Apeldoorn. “Er zijn geen andere groepen in de samenleving, bijvoorbeeld gelieerd aan vakbonden of de non-profitsector die zo goed genetwerkt zijn als de top van het bedrijfsleven, en zo’n vaak ongehinderde toegang hebben tot de top van de politiek.”

Je moet ingelogd zijn om een reactie op dit onderwerp te kunnen geven.