Wauw, mijn eerste kennismaking met Michael Tellinger heeft de idealist in mij weer wakker geschud. Waar is ie toch al de tijd gebleven?

AIs kind heb ik altijd gezegd dat ik zelf geen kinderen wou en had daar mijn redenen voor. Ik maakte me zorgen over de natuur, de mensen en de dieren.

In mijn kinderlijke onschuld liet ik vaker de kraan extra lang open staan, zodat ik het schone drinkwater van de mensen kon delen met de onschuldige vissen in de zee, want daar ging tenslotte toch alle water uiteindelijk heen. Sorry pap, sorry mam, als ik jullie een hoge waterrekening heb bezorgd.

Het is tijd

De wereld is ziek, mensen sterven van de honger en niet omdat er niet genoeg te eten is, maar omdat ze geen geld hebben om het te kopen.

Het heeft allemaal te lang geduurd, het wordt nu echt tijd dat de mensen hun krachten gaan bundelen en in opstand komen tegen het bankwezen en de grote coöperaties die dit hele systeem in stand houden.

Dankjewel Michael dat je jouw toekomstvisie met de mensheid hebt gedeeld, je bent een grote bron van inspiratie. De idealist in mij wordt weer wakker!